28 Jul '10 343 W
Precisie
(Door Ab Klaassens)
Soms lees of hoor ik dat de één of andere actie met ‘militaire precisie’ is voorbereid en uitgevoerd. Dat geeft mij dan veel genoegen, want vertrouwen in onze weermacht is noodzakelijk als we onze democratie willen verdedigen bij gevaren van buitenaf. In de veel besproken februarinacht van 1953, toen de zee Zeeland veroverde lag ik te slapen in het zolderkamertje boven mijn ouderlijk huis in Amsterdam.
Ik was drie weken soldaat van de Koninklijke Luchtmacht, na eerste oefening voor het eerst met verlof. Een buurvrouw had ’t op de radio gehoord: alle militairen terug naar de kazerne vanwege de nood in ondergelopen land. Terug in de Generaal Snijderskazerne in Nijmegen wachtten mij en de veertig andere soldaten op onze kazernekamer vele uren van nutteloosheid.
We moesten aantreden met alles wat we hadden, we moesten aantreden met alleen een kleine rugzak, een schepje en een veldfles, we moesten aantreden met alleen ons uniform aan. En uiteindelijk, meer dan 24 uur nadat in Zeeland de dijken waren bezweken, mochten we iets gaan doen.
We werden, zonder enige bepakking, met veertig man in een kleine vrachtwagen geladen en naar een zandafgraving in de buurt van Grave vervoerd. Daar moesten wij zandzakken vullen, wat we met veel ijver deden, want inmiddels waren de berichten over de ramp in Zuidwest Nederland tot ons doorgedrongen. In het duister, in regen, hagel en natte sneeuw vulden wij zandzakken tot een officier-ordonnans op een motorfiets verscheen die ons gebood de zakken leeg te gooien want er waren geen vrachtwagens beschikbaar voor het vervoer van gevulde zandzakken naar het getroffen gebied. Lege zakken, dat kon wel. Terwijl we, enigszins teleurgesteld de laatste zakken leeg maakten verbrak een andere officier op een motorfiets de duisternis met de vraag ´waar wij gvd mee bezig waren´. `Vullen die handel en als de sodemieter´!
Daar waren we mee bezig toen een andere groep soldaten ons kwam aflossen. Hebben ze zakken gevuld of leeggemaakt? Ik weet het niet. Wat ik wel weet dat ik bij lezing of horen van ‘met militaire precisie’ eventjes moet lachen.
Meestromers:
Precies!
ton (Email) (URL) - 28 Juli '10 - 10:21
Hahaha, dat herken ik wel, ja.Laurent (URL) - 28 Juli '10 - 20:31
Wat heerlijk herkenbaar. In mijn diensttijd (1993/94) was het nog steeds niet veel beter. Een onvoorstelbaar knullige en onprofessionele bende. Met het verschil dan dat wij indertijd niet voor ‘serieus’ werk ingezet hoefden te worden. Gelukkig maar, denk ik nu…Jeroen (Email) - 29 Juli '10 - 10:02