27 Jul '10 206 W
Broer en het buurmeisje
Toen ik mijn vrouw hard mijn naam hoorde roepen en de buurvrouw en mijn buurmeisje hoorde, wist ik al dat er iets mis was.
Broer was gevonden. Hij is dood, zei mijn vrouw. Ze vroeg aan de buurvrouw hoe het met het buurmeisje was. Met die kleine ging het goed. De bange poes slaapt, zei het buurmeisje.
De kleine meid had Broer gevonden. Hij was op haar dakterras gaan liggen op een plek die met het blote oog niet was te zien. Het buurmeisje was daar blijkbaar aan het spelen gegaan en had toen de bange poes gevonden. Slapend. En dat willen we maar zo laten.
Ik ben minder nuchter dan ik dacht, want ik kon het niet opbrengen om Broer nog te zien. Mijn vrouw heeft hem naar de dierenarts gebracht. We hebben geen tuin om hem te begraven. Ik ben blij dat mijn vrouw kordater is dan ik. En ik ben blij dat Broer terecht is en wij ons niet meer hoeven afvragen waar hij is.
Het buurmeisje lijkt er niet van geschrokken. Ze kwam even later weer net als altijd om fruit vragen. En later hoorden we haar zoals gewoonlijk tegenstribbelen toen ze naar bed moest. Bussiness as usual.
Meestromers:
Jan en Marlies,
Dat is wel even schrikken dat Broer dood is. Zal voor jullie ook vreemd zijn met maar één poes in huis. Het is natuurlijk ook wennen voor Poes, die zo’n leuk duo vormde met Broer. Ik weet uit ervaring dat de dood van een huisdier er in kan hakken. Sterkte daarom!
Marjola
Marjola (Email) - 31 Juli '10 - 12:09